Bo życie ma wszystkie kolory tęczy :-) „Dopóki walczysz - Jesteś zwycięzcą.ˮ Bo nie ważne czy wygraliśmy tą walkę, ważne, że się jej podjęliśmy! :)

Cytaty z kongresu Życie Bez Ograniczeń!



Cytaty z kongresu Życie Bez Ograniczeń!

„Zawsze wydaje się, że coś jest niemożliwe, dopóki nie zostanie to zrobione.”
Nelson Mandela!


„Przeszłość jest tylko po to, żeby nas uczyć, a nie żeby nią żyć.”
Andrzej Cichocki!

„Niesamowity moment kiedy odkrywasz, że magia w przekraczaniu granic polega na ryzykowaniu wszystkiego dla marzenia, w które nie wierzy nikt oprócz Ciebie.”

UWAGA WAŻNA INFORMACJA!

UWAGA WAŻNA INFORMACJA!

Prawie wszystkie notki oraz niektóre zdjęcia zamieszczone na moim Blogu są mojego autorstwa (lub zostały umieszczone za zgodą innego autora.) Bardzo proszę o nie powielanie zamieszczonego tutaj materiału bez mojej zgody. Ponieważ jest to niezgodne z prawem!

Prawa autorskie zastrzeżone.
Ust. z dn. 4.02.1994r.
Dz. U. 1994, nr 24, poz.83
Sprostowanie: Dz. U. 1994, nr 43

DAJ MI ZNAK, ŻE ZE MNĄ JESTEŚ!

DAJ MI ZNAK, ŻE ZE MNĄ JESTEŚ!

Każdy Twój komentarz, stanowi dla mnie ogromne znaczenie i zachętę do dalszej działalności. Komentuj, dodawaj swoją osobę do rubryki są ze mną... i klikaj lubię to. W ten sposób pomożesz mi dotrzeć do większej liczby osób...

Bardzo serdecznie zapraszam i pozdrawiam!

Joanna Aleksandra Katarzyna Jarosz

niedziela, 9 lipca 2017

Wczasorekolekcje ze Św. Bratem Albertem... Pułtusk 1 - 9 Lipca 2017 roku... Poznaj, pokochaj, podziel się Miłością. Bądź dobry jak chleb!

Najdroższy!
Znowu byłam w Twoim domu, a tym domem są dla mnie Wczasorekolekcje dla osób chorych i niepełnosprawnych. Znowu Cię dotknęłam i poczułam Twoją Miłość.


Witajcie kochani!

Moje czwarte z rzędu Pułtuskie Wczasorekolekcje
dla ludzi chorych, niepełnosprawnych, starszych i wolontariuszy z Diecezji Płockiej i nie tylko właśnie dobiegły końca to był cudowny tydzień. Pełen zrozumienia, ciepła, radości, uśmiechu, po prostu dania siebie drugiemu człowiekowi. Jak co roku żal było odjeżdżać, ale wrócę do tego Świętego dla mnie miejsca mam nadzieję już za rok.

 Patronem tegorocznych Naszych Wczasorekolekcji był Św. Brat Albert Chmielowski, który był blisko ludzi chorych i niepełnosprawnych, ponieważ sam takim się stał, gdy stracił nogę w młodym wieku. Był z nami cały czas w swoich świętych relikwiach i wizerunku.
Towarzyszyło Nam również hasło: Poznaj, pokochaj, podziel  się Miłością. Bądź dobry jak chleb.

Jak co rok tak i w tym odbywały się również niezwykłe konferencje, (czyli pogadanki), a głosili je dla Nas niezwykli ludzie (księża) Ks. Adam Ners oraz Ks. Kamil Kowalski oraz przyszły Ks. Diakon Adam Kowalski. Dotyczyły one głównie rozważań właśnie nad  hasłami: Poznaj, pokochaj, podziel  się Miłością. Bądź dobry jak chleb.
 Były one dla w tym roku szczególnie trudne ze względu na niedawno pochowaną Świętej Pamięci najukochańszą Babcie na świecie, bo trudno było mi wybaczyć Panu Bogu, że po raz kolejny z rządu zabrał do swoich bram tak drogą mi osobę, ale po dłuższej rozmowie z bliskim mojemu sercu przyjacielem oraz kilku po przepłakanych nocach już mi jest łatwej żyć ze świadomością, że mojej najukochańszej Babci już z Nami nie ma.
Na pewno w uporaniu się z moim osobistym bólem po stracie Babci i wybaczeniu samej sobie tego, iż nie było mi dane pożegnać się z nią tak należy bardzo pomogła mi jedna z Naszych Wczasorekolekcjnych mszy, kiedy to mój przyjaciel odprawiał ją właśnie w intencji mojej najukochańszej Babci. Za co jeszcze raz bardzo serdecznie Ci dziękuję przyjacielu!
I tu mogę śmiało powiedzieć, że Wczasorekolekcje co roku leczą moje całoroczne pokaleczone serce napełniając je Miłością Pana Boga.
Ale jak zawsze bywało również wesoło, gdy w trakcie naszego rozważania zawierali aktywność  Nasi  rekolektanci.
Codziennie odbywały się również bardzo kolorowe msze święte, którym towarzyszyła muzyka na żywo płynąca z gitary klasycznej oraz skrzypiec.  Bywało również i tak, że w domu Bożym czasem towarzyszyła na radość, ale także przeplatały się i łzy.

A tą modlitwę odmawialiśmy codziennie po komunii Św.

Jubileuszowa modlitwa poświęcenia Fatimskiej Pani Różańcowej!

Witaj, Matko Pana,
Dziewico Maryjo, Fatimska Królowo Różańca!
Błogosławionaś Ty między niewiastami!
Ty jesteś obrazem Kościoła napełnionego blaskiem paschalnego światła.
Ty jesteś dumą naszego ludu i znakiem zwycięstwa nad złem.
Obietnico miłosiernej miłości Ojca,
Nauczycielko głoszenia Dobrej Nowiny,
Znaku płonącego ognia Ducha Świętego!
W tej dolinie radości i smutków,
naucz nas odwiecznych prawd,
które Ojciec objawia maluczkim.
Okaż nam siłę Twej matczynej opieki.
Niech Twoje Niepokalane Serce,
będzie ucieczką grzeszników
i drogą, która prowadzi do Boga.
O, Fatimska Pani Różańcowa!
Zjednoczony/a z braćmi i siostrami w wierze, nadziei i miłości,
Tobie się oddaję.
Zjednoczony/a z braćmi i siostrami, przez Ciebie, Bogu się poświęcam.
Zanurzony/a w blasku światła, które z Twoich rąk wypływa,
oddaję cześć Bogu na wieki wieków.
Amen.


Nie zabrakło również słynnych wrzutów uczestników wszystkich pod Pułtuskową fontannę, która mieści się na rynku. I w tym miejscu nie byłabym sobą gdybym nie podzieliła się Wami moi drodzy czytelnicy pewnym rekolekcyjnym hitem w tym roku po raz pierwszy pod fontannę został wrzucony przyszły Ks. Diakon Adam, a niedługo później kąpiel zaliczył również Ks. Kamil. Mówię Wam to wszystko wyglądało bardzo komicznie. :)

Przeżywaliśmy również drogę krzyżową idąc przez cały Cmentarz przy Parafii Rzymskokatolicka pw. Św. Stanisława Kostki w Pułtusku.
Ale Wczasorekolekcje nie byłyby Wczasorekolekcjami gdyby zabrakło na nich wieczorów pogodnych i pierwszych chwil integracji z nowymi uczestnikami tegorocznych Wczasorekolekcji.
Oczywiście odbył się chrzest przyjęcia do naszej rekolekcyjnej wspólnoty pierwszo roczników oraz jak co roku odbyły się również wybory Mis i Mistra Wczasorekolekcji 2017 roku! Hi, hi Ks. Diakon Adam wyglądał w swoim przebraniu po prostu cudownie! :)
Odwiedził Nas również, jak co roku nasz organista z Parafii św. Franciszka z Asyżu w Ciechanowie i poprowadził dla Nas bardzo intensywną zabawę. Och tego szalonego pociągu oraz tańca z Mateuszem na długo nie zapomnę - Mati jeszcze raz z całego serca wielkie dziękuję!
Na zakończenie każdego dna odbywała się Adoracja, czyli wystawienie Monstrancji. W tym roku każda Adoracja prowadzana była tematyczna i przepięknie poprowadzona. Jednocześnie czując przy swoim boku Ciebie Panie Jezu.
W imieniu swoim i wszystkich chorych uczestników, pragnę niezmiernie dziękować wszystkim wolontariuszom, zwłaszcza tym młodym, że z taką wielką, cierpliwą i życzliwą oraz Miłością Nam pomagali w codziennych czynnościach, poświęcając swój wolny cenny czas. Czas, który mogliby wykorzystać na tzw. leżenie do góry brzuchem. Takie rekolekcje to nie sielanka, ale ciężka praca, bo każdy z Nas osób z niepełnosprawnościami ma inne potrzeby, lecz robiona z Miłością może stać się przyjemnością, czego życzę każdemu wolontariuszowi.
Przeogromne podziękowania należą się również wszystkim parafianom - Mieszkańcom Pułtuska i okolic, którzy otworzyli swoje wrażliwe serca i domy i przyjęli nas pod swój dach, dając nam jak najlepsze warunki do spania częstując Nas przy tym przepysznym jedzonkiem. Wielkie dziękuję mówimy również tym, którzy specjalnie dla nas piekli przeróżne wyśmienite ciasta. Tym, którzy ofiarowali produkty żywnościowe owoce, jogurty serki itp. Na takich Wczasorekolekcjach na nowo budzi się przeogromne dobro w ludziach, które sobie nawzajem okazują.
Dziękujemy księżom prowadzącym, naszym kochanym prezesom, którzy poświęcają część swojego urlopu, by z Nami być i Nam służyć swoją posługą Kapłańską i swoimi talentami. Prezesowi seniorowi Ks. Adamowi Nersowi, który po raz 28 był na takich Wczasorekolekcjach i niektóry z nas zna jak własną kieszeń. Oraz prezesowi juniorowi Ks. Kamilowi Kowalskiemu, który był z nami po raz, 10 który jest małym księdzem o wielkim sercu, który również niesamowicie odnajduje się, jako wodzirej na różnych zabawach. Dziękujemy również niesamowitemu Ks. Diakonowi Adamowi, który swoim talentem, głosem oraz uświetniał każde nasze spotkanie. Na koniec trzeba bardzo podziękować organizatorowi tego wspaniałego zamieszania, Ks. Januszowi Zdunkiewiczowi, Proboszczowi par św. Stanisława Kostki, który to wszystko  po raz 25 zorganizował i przygotował z pomocą dobrego Boga i wielu życzliwych ludzi. Wszystkim za wszelkie dobro płynące z serca pięknie dziękujemy.

Jak to powiedział jeden z naszych opiekunów: „Na tych rekolekcjach odnalazłem świat idealny. To nie było wpatrywanie się w komórkę czy tablet, ale uśmiech drugiego człowieka.” -  Maciek Drwęcki.

Amen.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz